Przez długie lata uważano, że Stary Książ (Alte Furstenstein) był wzniesionymi ruinami najprawdopodobniej w 1779 roku. W latach 1991 - 92 przeprowadzono badani aarcheologiczne, które potwierdziły, że stojące ruiny są zbudowane w XVIII wieku ale na miejscu starego średniowiecznego zamku. Stary Książ powstał najprawdopodbniej przed 1288 rokiem. To najprawdopobniej do tego zamku przeniósł swoją siedzibę z Lwówka Śląskiego Bolko I Surowy. Swoje znaczenie warownia straciła po przejęciu księstwa Świdnicko-Jaworskiego do Korony Czeskiej w 1392 roku.

Zamek Książ (niem. Furstenstein), jak podają publikacje, został wybudowany w latach 1288-1292 przez księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I. Sądzi się, że w tym miejscu istniał już wcześniej gród obronny, który rozbudował Bolko I, a następnie przeniósł tam swoją siedzibę. Zamek do 1388 roku należał do książąt świdnicko-jaworskich, następnie do 1392 do wdowy po księciu Bolku II, księżnej Agnieszki. Po jej śmierci, księstwo świdnicko-jaworskie zgodnie z testamentem Bolka II przeszło we władanie króla czeskiego Wacława IV. Księżna Agnieszka zapisała zamek staroście księstwa Beneszowi von Chustnik. Od 1396 roku starostą księstwa i zarazem zarządcą zamku został mianowany Johann von Chotienitz, który to w 1401 roku kupił zamek wraz z okolicznymi ziemiami od Benesza. W czasie wojen husyckich, w latach 1428-29 zamek został przez husytów zdobyty i częściowo zniszczony. Nowym właścicielem Książa został w 1445 roku po poślubieniu wnuczki Johanna von Chotienitz, Hermann von Czettritz.