Pierwsza wzmianka o Starym Zdroju pochodzi z 1357r. Informacja o Starym Zdroju została zawarta w dokumencie z klasztoru w Krzeszowie, gdzie nazwano to miejsce Aqua Antiqua czyli Stara Woda (niem. Alt Wasser). Ta łacińska nazwa sugeruje, iż miejscowość w tym miejscu istniała dużo wcześniej (niektórzy twierdzą, że już na początku XIII wieku !!!).

Lecznicze źródła jakie tutaj funkcjonowały ujęto dopiero w 1689 roku. Właścicielem Starego zdroju był wówczas Georg Moritz von Rohr und Stein. Okres ten jest uważany za początek uzdrowiskowego charakteru Starego Zdroju. Zaczęto budować pierwsze domy a właściwie izby dla kuracjuszy. Już w 1746 roku istniała tutaj tak zwana Galeria, czyli drewniany budynek, w którym to znajdowała się sala taneczna, jakże ważna część każdego uzdrowiska :) Jednakże prawdziwy rozkwit tego miejsca przypada za właściciela Franza Bernharda von Mutius. W okresie tym rozbudowano między innymi halę spacerową (kolonadę). halę spacerową z czasem przebudowano na budynek mieszkalny, który przetrwał aż do początku XXI wieku. Niestety, za przyzwoleniem lokalnych urzędników halę rozebrano, i tak bezpowrotnie zniszczono symbol uzdrowiskowego harakteru dzielnicy - czego nie zniszczyły wojny i czas, dokonali lokalni rajcowi. Tak naprawdę, źródła zaczęto wykorzystywać dopiero w drugiej połowie XVIII wieku. W 1771 odwiercono w Alt Wasser źródło Friedrichsquelle, następnie Georgsbrunnen, Wiesenquelle i ostatnią Lusienquelle w 1857r. Znane są również z tamtego okresu źródła Ober, Nieder i Mittelbrunner . Lecznicze walory tutejszych wód stały się tak znane w europie, że tutejsze wody docierały do południowych Prus, Warszawy i w głąb Cesarstwa Rosyjskiego !!! W 1790 roku istniało w Aqua Antiqua 12 domów zajezdnych, w których znajdowało się 60 łóżek dla kuracjuszy. Około 1800 roku powstał Lwi Gród (niem. Löwenhaus), w którym to znajdowało się aż 31 umeblowanych pokoi. Okres leczenia trwał około 3 tygodni. W 1796 roku zbudowano pierwsze łazienki z 12 kabinami. Jednak obsługa nie należała tutaj do najlepszej. Niejaki dr Józef Orkisz pisał, iż na zabiegi dostawano się po protekcji i łapówkach, a niektóre damy mdlały nie mogąc się doczekać wolnego miejsca na zabiegi (sic!). Stary Zdrój to również kopalnie, które tutaj funkcjonowały, a działały one aż do końca XX wieku. Już w zapiskach z XIV wieku możemy spotkać informacje na temat wydobywanego tutaj węgla. Największa działająca kopalnia to Chwalibóg (niem. Segen Gottes Grube). W 1888 roku jako pierwsza kopalnia na Dolnym Śląsku posiadała stalową wieżę nad szybem Chwalibóg I. Wydobycie węgla stało się przyczyną rozwoju i zarazem upadku Starego Zdroju zwanego niegdyś Aqua Antiqua. Rozwój to przede wszystkim budowa Huty Karol przez Carla Georga Treutler w 1820r., jak również budowa przędzalni wraz z biurem konstrukcyjnym, budowa fabryki porcelany przez kupca Carla Tielscha w 1845r. czy wreszcie budowa i otwarcie linii kolejowej w 1853 roku do Świebodzic. Ale wydobycie węgla jednocześnie przyczyniło się do upadku uzdrowiska. Źródła zaczęły zanikać. Już w 1868r. zanikło aż 8 źródeł ! Ostatecznie zamknięto działalność uzdrowiskową w 1873r. Stary Zdrój (niem. Altwasser) otoczony jest pięknymi górami, z jednej strony Ptasia Kopa i Lisi Kamień a z drugiej strony Wzgórze Gedymina. Dzielnica położona jest w pięknej okolicy. Poszczególne ulice leżą w dolinie i na wzgórzach. Przyległa do Starego Zdroju Ptasia Kopa (niem. Vogelkoppe) owiana jest conajmniej dwoma ciekawostkami. Pierwsza ciekawostka związana jest z czasami średniowiecza. Otóż w tej górze wydobywano rudy srebra i ołowiu. Druga ciekawostka dotyczy ukrytych tuneli lub hal, które przy ul. Pocztowej miały wejście i sięgały w głąb góry.
Budowle te były zbudowane przez Niemców pod koniec II Wojny Światowej i miały prawdopodobnie służyć jako miejsce montażu samolotów Luftwafe. Zwłaszcza te tunele nudzą ogromną ciekawość poszukiwaczy skarbów i tajemnic okresu II Wojny Światowej. Po szczegóły zapraszam na strony zamieszczone na odnośnikach. Na koniec wspomnę tylko o tych wielkich, którzy zaszczycili swoją obecnością to uzdrowisko. 1792 - Hugo Kołłątaj 1792 - Michał Kleofas Ogiński - twórca "Polonezów" 1802 - Maria Walewska de domo Łączyńska - faworyta Cesarza Napoleona 1831 - król pruski Fryderyk Wilhem IV. Przebywali tutaj również tacy wielcy jak Książe Stanisław Poniatowski, księżna Izabela Czartoryska, John A.Quincy uznawany za ojca Stanów Zjednoczonych. Daje to chyba do myślenia i jednoznacznie przekreśla myślenie o Starym Zdroju jak o zapyziałej, nikomu nie znanej niegdyś mieścinie a dzisiaj dzielnicy Wałbrzycha. Poniżej zamieszczam jeszcze zdjęcia miejsc, które warto jest zobaczyć i opisać. Pewnie kiedyś umieszczę opisy dotyczące przynajmniej kilku z tych miejsc. Zapraszam do oglądania.

Dodatkowe informacje można znaleźć na stronach: