Nowe Miasto (niem. Neustadt) powstało około 1880 roku na terenach należących do Starego Zdroju. Nowe Miasto z początku miało charakter dzielnicy reprezentacyjnej. Dynamiczny rozwój dzielnicy rozpoczął się dopiero w 1905 roku. Nowe Miasto posiadało wiele walorów, między innymi bliskość do centrum miasta Wałbrzych, brak terenów przemysłowych no i przepiękne położenie pomiędzy górą Parkową, górą Powstańców i północnego zbocza Niedźwiadków.

Po I wojnie światowej Nowe Miasto (niem. Neu Stadt) stało się częścią Wałbrzycha. Bardzo dynamiczny rozwój spowodował, że wybudowano tutaj największy kompleks sportowy w Wałbrzychu, stadion mieścił wówczas 30 tysięcy ludzi (stadion gościł nawet mroczną postać XX wieku Adolfa Hitlera). W parku, na wzgórzu Schillera, zbudowano schronisko, z którego roztaczał się piękny widok na panoramę starego Wałbrzycha. Trzeba pamiętać, że była to w tym okresie słabo zalesiona góra, u podnóża którego od strony Placu Tuwima znajdował się kamieniołom.

Najstarszą ulicą na Nowym Mieście jest ulica Piłsudskiego (dawniej zwana Świerczewskiego). W 1926 roku na potrzeby rozwijającej się dzielnicy ulicę przebudowano, między innymi budując ulice wzdłuż serpentyn na potrzeby ruchu tramwajowego. A trzeba pamiętać, że przez Nowe Miasto przebiegała najdłuższa linia tramwajowa.

Jednak po tragicznym wypadku z 1964 roku, kiedy to tramwaj wypadł z szyn i na Placu Tuwima wjechał w salon fryzjerski powodując śmierć kilku osób, linię zlikwidowano. W murze oporowym powyżej Placu Tuwima znajduje się do dzisiaj widoczne zamurowane wejście do kopalni, która w tym miejscu funkcjonowała od 1779 do 1928 roku.

Ciekawym zabytkiem jest były miejski szalet, który znajduje się na Placu Konstytucji 3 Maja. Obiekt ten służył do różnych celów. Pierwotnie był to Szalet, później sklep dla dzieci, a teraz sam nie wiem. Na placu Konstytucji, tuż za szaletem zorganizowane jest dzisiaj niewielkie targowisko.

Ciekawostką jest, że Nowe Miasto zaraz po II Wojnie Światowej nosił nazwę Paryż, a to ze względu na ilość repatryjantów z Francji, którzy tutaj się osiedlili. Po wojnie dzielnica zaczęła stopniowo zatracać swój elitarny charakter. Z jednej strony szkody górnicze, z drugiej dynamiczny rozwój ?sypialni? Wałbrzycha na Piaskowej Górze i na Podzamczu spowodowały podupadanie dawnego charakteru. Dzisiaj pierzeje dzielnicy rozwijają się, ale niezbyt dynamicznie.

W 1938 roku otwarto Mauzoleum, pomnik 23 zabitych pionierów ruchu narodowo socjalistycznego i poległych ślązaków w czasie I Wojny Światowej. Czytałem, ze obiekt ten do dzisiaj jest na liście pomników. W każdym razie, do dzisiaj mauzoleum stanowi ciekawe miejsce dla poszukiwaczy ciekawostek w mieście. Na środku mauzoleum palił się wieczny ogień, do którego prowadziły szyby z przewodami gazowymi. Niektórzsy twierdzą, że mauzoleum ma podziemne połączenie z kompleksem Riese !

Wśród moich ulubionych obiektów są jeszcze: - budynek z 1910 roku na Psim Polu, który pierwotnie pełnił funkcję domu starców, po wojnie komendę Milicji no i wreszcie komendę Policji; - budynek Liceum Ogólnokształcącego z 1928 roku; - stadion miejski z widownią na około 30 tysięcy miejsc.